ضرورت

می آید. می آید:

مثل بهاراز همه سو می آید.

دیوار؛

         یا سیم خاردار

                  نمی داند.

می آید

از پای و پویه باز نمی ماند.

 

آه،

بگذار من چو قطره بارانی باشم،

                              در این کویر،

که خاک را به مقدم او مژده می دهد.

یا حنجره چکاوک خردی که

                             ماه دی

از پونه بهار سخن می گوید

وقتی کزان گلوله سربی

با قطره

         قطره

             قطره خونش

موسیقی مکرر و یکریز برف را

ترجیعی ارغوانی می بخشد.

                     

                          دکتر شفیعی کدکنی

 

/ 22 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
عاطفه

سلام بروزم دوست عزیز بیا

سحر

[گل]

سحر

انسان سرچشمه ی دریاهاست...

سحر

انسان سرچشمه ی دریاهاست...

دلتنگی و عاشقی

سلام دلتنگی و عاشقی به روز شد تا بهانه ای باشد برای دیدار شما دوست عزیز [گل]منتظر حضور گرمتون هستم [گل]به امید دیدار [بدرود]

رها

سلام ممنون از حضور سبزت در دفتر عشق زنده نگه داشته ام یاد تور را از خدا می طلبم زندگی شاد تو را .

زهرا

خسته از ماضی ، مضارع، آینده، دلتنگ یک حال ساده ام